Yung gusto mo lang magpahinga pero may guilt ka pa rin
(2 weeks ago)
Bakit parang nakakaramdam pa tayo ng guilt kapag nagpapahinga?
May mga araw na wala ka namang ibang gustong gawin kundi matulog, manood ng movie, mag-scroll sa phone, o basta humiga lang buong araw.
Pero habang nagpapahinga ka, may parte pa rin ng utak mo na nagpapaalala sa mga bagay na hindi mo pa nagagawa.
"Dapat naglilinis na ako."
"May kailangan pa akong tapusin."
"Sayang naman yung araw, wala akong nagawa."
Parang kailangan palagi nating maging productive para masabing naging worthwhile ang araw natin.
Pero hindi ba dapat normal lang din ang magkaroon ng araw na wala kang kailangang habulin? Yung hindi mo kailangang magmadali, hindi mo kailangang mag-isip ng deadlines, at hindi mo kailangang patunayan na may nagawa ka.
Minsan kailangan din talaga nating bigyan ng oras ang sarili natin. Hindi naman nasusukat ang halaga natin sa dami ng natatapos nating trabaho.
Hindi sayang ang araw na ginugol mo para magpahinga. Tao ka rin, hindi makina.
Kayo ba, marunong kayong magpahinga nang walang iniisip na pending tasks? 😅
